Wyobraź sobie ten scenariusz: spędzasz tygodnie na dopieszczaniu projektu firmowego folderu. Każdy detal jest na swoim miejscu, kolory idealnie dobrane, a tekst brzmi doskonale. Z dumą wysyłasz plik do drukarni, a po kilku dniach odbierasz paczkę z tysiącem egzemplarzy. Otwierasz ją i… czujesz, jak serce podchodzi Ci do gardła. Cały tekst nagłówków wyświetlił się w zupełnie innym, domyślnym kroju pisma, a polskie znaki diakrytyczne zamieniły się w niezrozumiałe hieroglify. Cała inwestycja i praca poszły na marne. Brzmi jak koszmar? Niestety, to częsta rzeczywistość, której przyczyną jest jeden, często niedoceniany element projektu – fonty.

Zarządzanie fontami w projektach przeznaczonych do druku to jeden z tych technicznych aspektów, które mogą albo zagwarantować profesjonalny efekt, albo spektakularnie zrujnować cały projekt. Kwestie takie jak zamiana tekstu na krzywe, osadzanie czcionek czy zawiłości licencyjne to nie fanaberia grafików, a fundament poprawnego przygotowania plików. W tym kompleksowym poradniku przeprowadzimy Cię przez wszystkie meandry typografii w druku. Pokażemy, co może pójść nie tak, jak unikać kosztownych błędów i kiedy warto powiedzieć „stop, potrzebuję pomocy eksperta”. Niezależnie od tego, czy jesteś właścicielem małej firmy, marketingowcem czy początkującym projektantem, ten artykuł da Ci konkretne narzędzia i wiedzę, by Twoje projekty zawsze wyglądały dokładnie tak, jak je zaplanowałeś.

Spis treści:

1. Czym są fonty w świecie druku i dlaczego sprawiają problemy?
2. Krzywe czy osadzanie? Dwie drogi do tego samego celu
3. Licencje na fonty – prawna dżungla, w której łatwo się zgubić
4. Zrobić samemu czy zlecić? Praktyczny przewodnik decyzyjny
5. Najczęstsze wpadki przy współpracy z drukarnią i jak ich unikać
6. Podsumowanie i checklista dobrych praktyk

Czym są fonty w świecie druku i dlaczego sprawiają problemy?

Na co dzień nie zastanawiamy się nad tym, jak działa tekst na ekranie komputera. Po prostu jest. Wybieramy czcionkę z listy i piszemy. Jednak gdy projekt ma opuścić cyfrowy świat i trafić na papier, sprawa się komplikuje. Font przestaje być tylko estetycznym wyborem, a staje się kluczowym plikiem, który musi odbyć podróż z Twojego komputera do maszyny drukarskiej bez żadnych uszkodzeń po drodze.

Font jako plik – krótka historia cyfrowej typografii

Każdy krój pisma, którego używasz w programie graficznym (np. Times New Roman, Arial, Montserrat), to w rzeczywistości mały program komputerowy – plik z rozszerzeniem .ttf (TrueType Font) lub .otf (OpenType Font). Ten plik zawiera matematyczne instrukcje, które mówią komputerowi, jak narysować kształt każdej litery, cyfry i znaku specjalnego. Kiedy tworzysz projekt, Twój program graficzny nie wkleja tam obrazków liter, lecz odwołuje się do zainstalowanego na Twoim dysku pliku fontu. I tu właśnie zaczyna się problem.

Gdy wysyłasz plik projektu (np. w formacie .pdf, .ai, .indd) do drukarni, ich komputer musi wiedzieć, jak wyświetlić użyty przez Ciebie tekst. Jeśli na komputerze w drukarni nie ma zainstalowanego dokładnie tego samego pliku fontu, system spróbuje znaleźć zastępstwo. To prowadzi do dwóch głównych katastrof.

Dwa główne problemy: brakujący font i błędy w wyświetlaniu

Problem 1: Zastąpienie fontu (font substitution)
To najczęstsza przyczyna drukowanych koszmarów. Komputer w drukarni, nie znajdując fontu „PięknaCzcionka-Bold.otf”, którego użyłeś w projekcie, zastępuje go najbliższym dostępnym odpowiednikiem, najczęściej domyślnym krojem systemowym jak Arial czy Times New Roman. Efekt? Cały misternie budowany układ typograficzny legnie w gruzach. Zmieni się szerokość liter, odstępy między nimi, a co za tym idzie – tekst przestanie mieścić się w wyznaczonych ramkach, nachodząc na inne elementy graficzne. Elegancki, nowoczesny projekt nagle wygląda jak dokument z urzędu skarbowego.

Problem 2: Błędy kodowania i brak znaków
Nawet jeśli drukarnia ma font o tej samej nazwie, może to być inna wersja pliku, pochodząca z innego źródła. Taka subtelna różnica może powodować błędy w kodowaniu, szczególnie w przypadku polskich znaków diakrytycznych (ą, ę, ć, ś, ź, ż, ó, ł). W druku mogą one pojawić się jako puste kwadraty, znaki zapytania lub inne dziwne symbole. To natychmiastowo dyskwalifikuje materiał jako profesjonalny.

Aby uniknąć tych problemów, graficy i drukarnie stosują dwa podstawowe rozwiązania: zamianę tekstu na krzywe lub poprawne osadzenie fontów w pliku. Każde z nich ma swoje wady, zalety i konkretne zastosowania.

Krzywe czy osadzanie? Dwie drogi do tego samego celu

Decyzja między zamianą tekstu na krzywe a osadzeniem fontów jest jedną z kluczowych podczas przygotowywania pliku do druku. Nie ma jednej, uniwersalnej odpowiedzi – wybór zależy od rodzaju projektu, jego złożoności i dalszych planów edycyjnych. Zrozumienie obu metod pozwoli Ci podejmować świadome decyzje i lepiej komunikować się z drukarnią czy grafikiem.

Zamiana na krzywe (outlines) – kiedy to najlepsze rozwiązanie?

Zamiana tekstu na krzywe (w programach Adobe nazywana „Create Outlines”, a w Affinity „Convert to Curves”) to proces, w którym tekst przestaje być tekstem, a staje się obiektem wektorowym. Każda litera zamienia się w zbiór punktów i łączących je linii, tak samo jak logo czy ikona. Taki obiekt nie potrzebuje już żadnego pliku fontu do poprawnego wyświetlenia – jest po prostu grafiką.

Zalety zamiany na krzywe:

• 100% pewności: To najbezpieczniejsza metoda. Masz gwarancję, że tekst będzie wyglądał dokładnie tak, jak go zaprojektowałeś, na każdym komputerze i każdej maszynie drukarskiej na świecie.
• Uniwersalność: Plik nie zawiera żadnych zależności od zewnętrznych fontów. To samowystarczalny byt.
• Brak problemów licencyjnych: Ponieważ nie przekazujesz pliku fontu, nie łamiesz warunków licencji (o czym więcej za chwilę).

Wady zamiany na krzywe:

• Brak możliwości edycji tekstu: Po zamianie na krzywe nie możesz już poprawić literówki jednym kliknięciem. Tekst staje się grafiką, więc każda zmiana wymagałaby ręcznego usuwania liter-obiektów i wstawiania nowych. Dlatego zawsze należy zachować wersję edytowalną pliku (przed skrzywieniem) dla siebie.
• Większy rozmiar pliku: Projekty z dużą ilością skrzywionego tekstu mogą mieć znacznie większy rozmiar pliku, ponieważ komputer musi zapamiętać informacje o każdej krzywej w każdej literze.
• Potencjalne problemy z jakością: W przypadku bardzo małego tekstu (poniżej 6-7 punktów) proces zamiany na krzywe może delikatnie pogorszyć jego czytelność i ostrość, ponieważ hinting (mechanizm optymalizujący wyświetlanie fontu w małych rozmiarach) przestaje działać.

Kiedy stosować? Najlepiej w projektach małych, gdzie tekst jest stały i nie będzie zmieniany: wizytówki, logo, ulotki, plakaty, opakowania produktów. Wszędzie tam, gdzie najważniejsza jest wierność oryginałowi.

Osadzanie fontów (embedding) – elastyczność w cenie ryzyka

Osadzanie fontów polega na dołączeniu (spakowaniu) potrzebnych plików fontów bezpośrednio do pliku PDF. Kiedy drukarnia otwiera taki plik, jej oprogramowanie korzysta z osadzonych czcionek, aby poprawnie wyświetlić tekst. Brzmi idealnie, prawda? Niestety, diabeł tkwi w szczegółach.

Zalety osadzania fontów:

• Możliwość edycji: Tekst pozostaje tekstem. Jeśli drukarnia zauważy drobną literówkę (np. w adresie), może ją poprawić na miejscu (za Twoją zgodą), bez konieczności odsyłania pliku. Jest to niezwykle przydatne w przypadku wielostronicowych publikacji.
• Mniejszy rozmiar pliku: W przypadku katalogów, książek czy magazynów osadzenie fontu jest znacznie bardziej wydajne niż zamiana setek stron tekstu na krzywe.
• Zachowanie jakości: Tekst zachowuje wszystkie swoje właściwości, w tym hinting, co gwarantuje maksymalną czytelność nawet przy bardzo małych rozmiarach.

Wady osadzania fontów:

• Ograniczenia licencyjne: To największy problem. Wiele komercyjnych fontów ma w swojej licencji zapis zabraniający osadzania ich w dokumentach, które będą edytowane przez osoby trzecie. Wysyłając taki plik do drukarni, technicznie łamiesz prawo.
• Ryzyko błędów: Mimo osadzenia, czasami zdarzają się błędy interpretacji fontu przez różne wersje oprogramowania RIP (Raster Image Processor) w drukarniach, co może prowadzić do nieprzewidzianych problemów z wyświetlaniem.
• Potrzeba zaufania: Musisz mieć pewność, że drukarnia dysponuje odpowiednim oprogramowaniem i wiedzą, aby poprawnie obsłużyć plik z osadzonymi fontami.

Kiedy stosować? Głównie w projektach wielostronicowych: katalogach, książkach, raportach rocznych, magazynach. Wszędzie tam, gdzie ilość tekstu sprawia, że krzywienie jest niepraktyczne, a możliwość drobnych korekt jest na wagę złota. Oferując usługi graficzne na najwyższym poziomie, zawsze analizujemy specyfikę projektu przed wyborem metody.

Mini-przykłady: kiedy krzywe, a kiedy osadzanie?

Przykład „Dobrze/Źle” dla wizytówki:

• Scenariusz zły: Wysyłasz do drukarni plik .ai z aktywnym tekstem, używając kupionego, niszowego fontu. Drukarnia go nie ma, więc Twoje imię i nazwisko drukuje się Arialem. Wygląda to nieprofesjonalnie i niezgodnie z identyfikacją wizualną.
• Scenariusz dobry: Przed wysłaniem pliku zaznaczasz cały tekst i zamieniasz go na krzywe. Drukarnia otrzymuje plik z grafiką, która wygląda identycznie jak Twój projekt. Efekt jest przewidywalny i doskonały.

Przykład „Przed/Po” dla katalogu produktowego (80 stron):

• Podejście niepraktyczne (przed): Zamieniasz cały tekst na 80 stronach na krzywe. Plik PDF waży 500 MB, jego generowanie trwa wieki, a kiedy klient znajduje błąd w cenie na stronie 67, musisz wrócić do pliku źródłowego, poprawić tekst i ponownie eksportować gigantyczny plik.
• Podejście praktyczne (po): Eksportujesz plik PDF z osadzonymi fontami (upewniwszy się, że licencja na to pozwala). Plik waży 30 MB. Klient znajduje błąd – otwierasz plik źródłowy, poprawiasz jedną cyfrę i w minutę generujesz nowy, lekki PDF.

Licencje na fonty – prawna dżungla, w której łatwo się zgubić

Kwestia licencji na fonty jest prawdopodobnie najczęściej ignorowanym aspektem w całym procesie projektowym, a jednocześnie jednym z najbardziej ryzykownych. To, że font jest dostępny do pobrania w internecie, nawet za darmo, nie oznacza, że możesz go używać w dowolny sposób. Użycie fontu niezgodnie z jego licencją to naruszenie praw autorskich, które może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych.

Pamiętaj: „Darmowy font” najczęściej oznacza „darmowy do użytku osobistego”. Użycie go na wizytówce, ulotce firmowej czy opakowaniu produktu to już użytek komercyjny, który niemal zawsze wymaga płatnej licencji.

Rodzaje licencji i ich ograniczenia

Licencje na fonty można podzielić na kilka podstawowych kategorii, a każda z nich określa, co wolno Ci robić z danym krojem pisma.

• Licencja Desktop: To najpopularniejszy typ licencji. Pozwala na zainstalowanie fontu na określonej liczbie komputerów i używanie go do tworzenia projektów graficznych – zarówno na użytek własny, jak i komercyjny (np. projektowanie logo, ulotek, plakatów dla klientów).
• Licencja Webfont: Specjalna licencja, która pozwala na użycie fontu na stronie internetowej. Jest ona zwykle ograniczona liczbą miesięcznych odsłon. Nie można używać fontu z licencją Desktop na stronie internetowej i odwrotnie.
• Licencja App/eBook: Pozwala na osadzenie fontu w aplikacji mobilnej lub publikacji elektronicznej.
• Licencja „Free for Personal Use”: Zezwala na używanie fontu w projektach niekomercyjnych – np. zaproszeniu na urodziny dla babci czy szkolnym projekcie. Użycie go w logo firmy jest naruszeniem licencji.
• Licencja Open Source (np. SIL Open Font License): To najbardziej liberalny typ licencji. Fonty takie jak te z biblioteki Google Fonts można zazwyczaj dowolnie modyfikować i używać zarówno w projektach osobistych, jak i komercyjnych, w tym na stronach internetowych i w druku.

Zawsze, ale to zawsze, przed użyciem fontu należy przeczytać jego plik licencyjny (zazwyczaj jest to plik .txt lub .pdf dołączony do fontu). To tam znajdziesz precyzyjne informacje o dozwolonych i zabronionych zastosowaniach.

Najczęstsze pułapki licencyjne i jak ich unikać

Świat licencji na fonty pełen jest pułapek, w które łatwo wpaść. Oto najczęstsze z nich, wraz ze sposobami na ich uniknięcie.

Pułapka 1: Użycie fontu „demo” w projekcie komercyjnym.
Wiele stron z fontami oferuje wersje „demo” lub „trial”, które zawierają ograniczony zestaw znaków. Użycie ich w finalnym projekcie dla klienta jest naruszeniem licencji. Zawsze upewnij się, że kupiłeś pełną wersję komercyjną.

Pułapka 2: Przekazywanie plików fontów klientowi lub drukarni.
Twoja licencja Desktop najczęściej jest przypisana do Ciebie lub Twojej firmy. Przesłanie pliku .otf/.ttf klientowi, aby mógł sam edytować projekt, jest formą nielegalnego rozpowszechniania oprogramowania. Zamiast tego, klient powinien kupić własną licencję, albo Ty powinieneś dostarczyć mu pliki ze skrzywionym tekstem.

Pułapka 3: Założenie, że fonty z programów graficznych (np. Canva, Adobe Fonts) można używać wszędzie.
Fonty dostępne w ramach subskrypcji Adobe Creative Cloud czy Canva Pro mają swoje własne, specyficzne licencje. Zazwyczaj pozwalają one na szerokie użycie komercyjne, ale mogą mieć ograniczenia co do osadzania w plikach PDF czy użycia w logo. Zawsze warto sprawdzić warunki konkretnego fontu, zwłaszcza jeśli ma on stać się częścią brandingu Twojej firmy. Sprawdź naszą ofertę na profesjonalne projektowanie graficzne, gdzie dbamy o wszystkie aspekty licencyjne.

Jak unikać problemów?

• Korzystaj z renomowanych źródeł: Google Fonts, Adobe Fonts, MyFonts, Fontspring to miejsca, gdzie licencje są jasno opisane.
• Czytaj licencje: To nudne, ale konieczne. Poświęć 5 minut na przeczytanie pliku EULA (End-User License Agreement).
• Archiwizuj dowody zakupu: Zawsze trzymaj faktury i pliki licencyjne dla wszystkich komercyjnych fontów, których używasz.
• W razie wątpliwości, krzyw tekst: Jeśli nie masz pewności co do licencji, a wysyłasz plik do druku, zamiana na krzywe jest najbezpieczniejszym wyjściem.

Zrobić samemu czy zlecić? Praktyczny przewodnik decyzyjny

Stając przed zadaniem przygotowania materiałów do druku, wielu przedsiębiorców zadaje sobie pytanie: czy mogę to zrobić samodzielnie, czy lepiej powierzyć to zadanie profesjonalistom? Odpowiedź, jak zwykle, brzmi: to zależy. Analiza plusów i minusów obu podejść pomoże Ci podjąć najlepszą decyzję dla Twojej firmy i konkretnego projektu.

Kiedy możesz zająć się tym samodzielnie (DIY)?

Samodzielne przygotowanie plików do druku jest możliwe, ale wymaga posiadania odpowiednich narzędzi, wiedzy i czasu. To dobra opcja, jeśli:

• Twój projekt jest prosty: Mówimy o wizytówce, prostej ulotce A6, naklejce czy bonie podarunkowym. Im mniej skomplikowany projekt, tym mniejsze ryzyko błędu.
• Masz dostęp do odpowiedniego oprogramowania: Programy takie jak Adobe Illustrator, InDesign czy Affinity Designer to standard branżowy. Oprogramowanie typu Canva jest świetne do projektów cyfrowych, ale jego możliwości przygotowania profesjonalnych plików do druku (np. kontrola nad profilami kolorów CMYK) są ograniczone.
• Używasz fontów z bezpiecznych źródeł: Jeśli opierasz swój projekt na fontach z Google Fonts, masz pewność, że ich licencja pozwala na użytek komercyjny i osadzanie.
• Masz czas na naukę i poprawki: Musisz być gotów poświęcić czas na zrozumienie pojęć takich jak spady, marginesy bezpieczeństwa, profile kolorów i rozdzielczość. Bądź też przygotowany na to, że drukarnia może odesłać Twój plik do poprawki.

Plusy DIY: Oszczędność kosztów, pełna kontrola nad projektem, zdobycie nowych umiejętności.
Minusy DIY: Duże ryzyko kosztownych błędów, czasochłonność, potencjalnie niższa jakość końcowa.

Kiedy warto powierzyć projekt profesjonalistom z Grafikomat?

Zlecenie projektu agencji graficznej lub freelancerowi to inwestycja, która niemal zawsze się zwraca, zwłaszcza w przypadku bardziej złożonych lub strategicznie ważnych materiałów. Rozważ tę opcję, jeśli:

• Projekt jest złożony lub wielostronicowy: Katalogi, foldery składane, książki, opakowania o niestandardowych kształtach – to zadania, które wymagają doświadczenia i specjalistycznego oprogramowania.
• Stawką jest wizerunek Twojej marki: Materiały drukowane są wizytówką Twojej firmy. Profesjonalnie przygotowane pliki to gwarancja najwyższej jakości druku, co przekłada się na postrzeganie Twojej marki. Grafikomat.pl specjalizuje się w tworzeniu spójnych i estetycznych projektów, które budują zaufanie klientów.
• Nie masz czasu ani głowy do technicznych detali: Prowadzenie biznesu jest wystarczająco absorbujące. Zlecenie projektu pozwala Ci skupić się na tym, co robisz najlepiej, oddając kwestie techniczne w ręce ekspertów.
• Potrzebujesz pewności i spokoju ducha: Profesjonalny grafik bierze na siebie odpowiedzialność za poprawne przygotowanie plików. Wie, jak rozmawiać z drukarnią, jakich parametrów użyć i jak rozwiązać ewentualne problemy. To oszczędność Twojego czasu, nerwów i pieniędzy.

Współpraca z Grafikomat jest prosta. Opisujesz nam swoje potrzeby, a my zajmujemy się resztą – od koncepcji kreatywnej, przez dobór odpowiedniej typografii i zarządzanie licencjami, aż po przygotowanie bezbłędnych plików produkcyjnych i kontakt z drukarnią. To kompleksowa usługa, która daje Ci pewność, że efekt końcowy będzie dokładnie taki, jakiego oczekujesz.

Najczęstsze wpadki przy współpracy z drukarnią i jak ich unikać

Problemy z fontami to tylko część większej układanki, jaką jest poprawne przygotowanie pliku do druku. Oto kilka innych częstych błędów, które mogą zrujnować Twój projekt, oraz proste sposoby, jak ich uniknąć.

• Brak spadów (bleed): Spady to dodatkowy obszar (zwykle 3-5 mm) wokół projektu, na który „wychodzą” wszystkie elementy graficzne dochodzące do krawędzi. Drukarnia drukuje na większym arkuszu, a następnie docina go do finalnego formatu. Spady gwarantują, że po przycięciu nie pojawią się żadne cienkie, białe paski na krawędziach. Jak uniknąć? Zawsze ustawiaj spady w swoim dokumencie i przeciągaj tła oraz zdjęcia aż do ich krawędzi.
• Ważne elementy zbyt blisko krawędzi: Wszystkie teksty i logotypy powinny znajdować się wewnątrz tzw. marginesu bezpieczeństwa (zwykle 3-5 mm od linii cięcia). Gwarantuje to, że nie zostaną one przypadkowo przycięte podczas obróbki introligatorskiej.
• Użycie kolorów RGB zamiast CMYK: Monitory wyświetlają kolory w trybie RGB (Red, Green, Blue), natomiast maszyny drukarskie używają palety CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Black). Przesłanie pliku w RGB spowoduje, że drukarnia dokona automatycznej konwersji, co często prowadzi do przekłamania kolorów – mogą one wyjść mniej nasycone i żywe. Jak uniknąć? Od początku pracuj w trybie kolorów CMYK i korzystaj z profili kolorystycznych zalecanych przez Twoją drukarnię.
• Zbyt niska rozdzielczość zdjęć: Zdjęcia i grafiki rastrowe (np. pliki .jpg, .png) przeznaczone do druku powinny mieć rozdzielczość co najmniej 300 DPI (Dots Per Inch). Użycie zdjęć pobranych ze strony internetowej (które mają zwykle 72 DPI) spowoduje, że w druku będą one rozpikselowane i nieostre.
• Nieczytanie specyfikacji drukarni: Każda drukarnia ma swoje własne, szczegółowe wytyczne dotyczące przygotowania plików. Zignorowanie ich to prosta droga do problemów. Zawsze pobierz i przeczytaj specyfikację techniczną przed rozpoczęciem projektu.

Unikanie tych błędów, w połączeniu z poprawnym zarządzaniem fontami, stanowi 90% sukcesu w przygotowaniu profesjonalnych materiałów do druku. To wiedza, która oszczędza czas, pieniądze i frustrację.

Podsumowanie i checklista dobrych praktyk

Zarządzanie fontami w projektach do druku to nie czarna magia, a zbiór konkretnych zasad i dobrych praktyk. Zrozumienie, czym jest zamiana na krzywe i osadzanie, świadomość pułapek licencyjnych oraz dbałość o techniczne aspekty przygotowania plików to klucz do przewidywalnych i profesjonalnych rezultatów. Pamiętaj, że każdy wydrukowany materiał to fizyczna reprezentacja Twojej marki. Warto zadbać, by była ona bezbłędna.

Oto Twoja checklista, którą warto przejrzeć przed każdym wysłaniem pliku do drukarni:

• Czy wszystkie użyte fonty pochodzą z legalnego źródła?
• Czy posiadam odpowiednią licencję komercyjną na każdy z nich?
• Czy zachowałem edytowalną wersję pliku przed zamianą tekstu na krzywe?
• Dla małych projektów (wizytówki, ulotki): czy zamieniłem cały tekst na krzywe?
• Dla dużych publikacji (katalogi, książki): czy poprawnie osadziłem fonty w pliku PDF?
• Czy licencja na fonty pozwala na ich osadzanie?
• Czy projekt ma ustawione odpowiednie spady (zwykle 3-5 mm)?
• Czy wszystkie ważne elementy (tekst, logo) znajdują się wewnątrz marginesu bezpieczeństwa?
• Czy plik jest w trybie kolorów CMYK, a nie RGB?
• Czy wszystkie zdjęcia i grafiki mają rozdzielczość co najmniej 300 DPI?
• Czy finalny plik eksportuję do odpowiedniego formatu (najczęściej PDF w standardzie drukarskim, np. PDF/X-1a)?
• Czy dokładnie sprawdziłem plik podglądowy (proof) podesłany przez drukarnię przed akceptacją do druku?
• Czy przeczytałem i zastosowałem się do specyfikacji technicznej dostarczonej przez drukarnię?

Przejście przez tę listę znacząco zminimalizuje ryzyko błędów. Jeśli jednak czujesz, że to wszystko jest zbyt skomplikowane lub po prostu wolisz skupić się na rozwoju swojej firmy, pamiętaj, że jesteśmy tu, aby pomóc. Nasz zespół ekspertów w Grafikomat.pl z chęcią przejmie na siebie cały proces, gwarantując Ci spokój i materiały drukowane najwyższej jakości.

Masz pytania lub projekt, przy którym potrzebujesz wsparcia? Nie ryzykuj kosztownych pomyłek. Skontaktuj się z nami, a my zadbamy o to, by Twoje pomysły wyglądały na papierze tak doskonale, jak w Twojej głowie.